فصل سوم : در شرح زنان محرّمه . فصل چهارم : در بيان نكاح متعه . فصل پنجم : در نكاح با كنيز . فصل ششم : در بيان مهر و احكام آن . فصل هفتم : در عبوب و تدليس . فصل هشتم : بيان قسم و نشوز و شقاق . قوله : لمن يمكنه فعله : ضمير منصوبى در [ يمكنه ] به من موصوله و ضمير مجرورى در [ فعله ] به نكاح راجع است و مقصود از امكان فعل قدرت مالى و بدنى بر آن مىباشد ، بنابراين كسى كه فاقد آن بوده و از انجامش ناتوان و عاجز باشد استحبابى در حقّ وى نميباشد . قوله : و لا يخاف بتركه : فاعل در [ لا يخاف ] ضميرى است كه به [ من موصوله ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ بتركه ] به نكاح راجع است . قوله : و الا وجب : يعنى و ان يخف بتركه الوقوع فى المحرم وجب . قوله : الايامى : جمع [ ايّم ] بفتح همزه و كسر ياء مشددّه شخصى را گويند كه عزب و بدون همسر باشد . قوله : و قال صلّى اللّه عليه و آله من رغب الخ : اينحديث در مجامع شيعه نمىباشد لذا از نقل آن امساك نمودم . قوله : من رغب عن سنتى : يعنى من اعرض عن سنّتى چه آنكه مادّه [ رغب ] وقتى با كلمه [ عن ] استعمال شود به معناى اعراض است .